Mobile Version Hide

Je maakt waarschijnlijk gebruik van Internet Explorer 6. Deze browser is inmiddels verouderd.
Voor een veilig en betrouwbaar gebruik raden we je aan om over te stappen op een van de volgende browsers:

Firefox / Safari / Opera / Chrome / Internet Explorer 8+

Natuur & Wildleven

Ik vind het leuk om je alles te vertellen over mijn ervaringen tijdens mijn recente zeereis van een week naar Svalbard.

Voordat ik aan boord van de Quest naar Svalbard vertrok, was IJsland zo'n beetje het meest noordelijke punt dat ik ooit had bezocht. Ik was een beetje nerveus voordat ik vertrok en vroeg me af of ik wel de juiste kleding bij me had voor een reis naar de kou en welke camera-apparatuur ik mee moest nemen. Het gebeurt tenslotte niet elke dag dat je naar een plek reist die zo geïsoleerd is. En eens onderweg, kun je niet zomaar even gaan winkelen om wat kleding of apparatuur te kopen, die je misschien bent vergeten.

Uiteindelijk heb ik besloten om de OM-D E-M1X mee te nemen vanwege het feit dat die goed in zware weersomstandigheden functioneert. Daarnaast heb ik ook de M.Zuiko Digital ED 7-14 mm F2.8 PRO voor landschapfoto's en de M.Zuiko Digital ED 12-100 mm F4 IS PRO voor de gewone foto's mee genomen. Voor het maken van foto's van dieren heb ik gekozen voor twee grote lenzen: de M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO en de M.Zuiko Digital ED 300mm F4 IS PRO. En mochten de dieren verder van ons verwijderd zijn dan verwacht, heb ik voor de zekerheid ook maar een MC-14 en een MC-20 teleconverters meegenomen.

Met al deze appartuur op zak, was ik klaar voor het avontuur in het vooruitzicht. We vlogen van Hamburg via Oslo naar Longyearbyen, en toen we eenmaal goed en wel waren aangekomen, kregen we een briefing over veiligheid. Ik was zwaar onder de indruk over de professionele manier waarop de briefing werd gehouden, en kon haast niet wachten om meteen aan boord te gaan van de Quest, maar dat bleek niet zo gemakkelijk te zijn. Het schip lag niet aan de kade, maar het was aangemeerd verder uit voor de kust. We moesten met behulp van Zodiacs ( kleine rubberen motorbootjes) naar het schip gebracht worden. Zodra we aan boord kwamen, werden we gevraagd deel te nemen aan een evacuatieoefening, als voorbereiding voor een eventuele noodsituatie. En toen, toen gingen we eindelijk varen -

hoewel niet naar het noorden, maar dankzij de wind naar het zuiden. Veel van mijn medepassagiers waren hierover teleurgesteld, omdat ijsberen met name op het pakijs in het noorden worden gespot. Maar de teleurstelling duurde gelukkig niet te lang want na slechts drie uur onderweg te zijn, konden we ons gaan voorbereiden op onze eerste excursie: een ijsbeer was ergens gespot. We sprongen in de zodias en gingen direct richting het vasteland om dichter bij ons doel te komen. Onze gids probeerde aan ons uit te leggen waar we naar moesten uitkijken, want het is alles behalve makkelijk om een witte ijsbeer tegen een witte achtergrond te spotten.





Uiteindelijk zagen we de ijsbeer en mijn beslissing om zowel de MC-14 als de MC-20 teleconverters bleek een goede geweest te zijn. De beer was op een kilometertje of zo van ons verwijderd en wij waren niet in staat om dichter bij te komen. De combinatie van een klein bewegend bootje en de 300 mm plus MC-20, met een kijkhoek vergelijkbaar met die van een 1200 mm klein formaat objectief, maakte het mogelijk voor me om de ijsbeer vast te leggen, maar het maakte het wel ongelooflijk moeilijk om scherpe foto's te maken. Gelukkig heeft de 300 mm een ingebouwde beeldstabilisatie, die perfect werkt met de E-M1X geïntegreerde beeldstabilisatie in "SyncIS Modus". En dankzij deze functionaliteit kreeg ik het voorelkaar om het beeld vast te leggen en een paar scherpe foto's te maken.

Gelukkig heeft de 300 mm een ingebouwde beeldstabilisatie, die perfect werkt met de E-M1X geïntegreerde beeldstabilisatie in "SyncIS Modus". En dankzij deze functionaliteit kreeg ik het voorelkaar om het beeld vast te leggen en een paar scherpe foto's te maken.

Op de derde dag, nadat we al de hele ochtend en middag op pad waren geweest, werden we gevraagd ons voor te bereiden voor een andere trip rond een uur of 22:30 omdat er een ijsbeer was gespot aan de rand van het ijs. Waar ook ter wereld is het maken van foto's op dit tijdstip min of meer uitgesloten, maar het noorden is het in de maand mei op dit tijdstip nog steeds daglicht. Dit keer hoefden we geen enkele moeite te doen om de ijsbeer te spotten: ten eerste omdat die slechts 500 meter van ons verwijderd was, en daarnaast omdat we in de dagen daarvoor tijd hadden om te oefenen. Toen we een paar uur later weer aan boord gingen van de Quest, had ik een aantal uitstekende foto's van een ijsbeer in zijn natuurlijke omgeving. Natuurlijk, ijsberen niet de enige aantrekkelijke onderwerpen voor een foto in het pool-gebied. Tijdens mijn reis begon ik te begrijpen waarom vogelfotografen zo dol zijn op eiders en verliefd raken op kleine alken. Maar ook met name de walrussen, zeehonden en bovenal het unieke landschap en het buitengewone licht doet het hart van een fotograaf sneller kloppen. Achteraf gezien, mijn zorgen over kleding en apparatuur waren ongegrond, en de grote objectieven in combinatie met de teleconverters waren perfect voor de fotografie van wildleven, terwijl het kortere objectief erg handig was voor het vastleggen van het fascinerende landschap.

Auteur en fotograaf: Michael Guthmann

Alle beelden zijn gemaakt met de volgende apparatuur