Mobile Version Hide

Je maakt waarschijnlijk gebruik van Internet Explorer 6. Deze browser is inmiddels verouderd.
Voor een veilig en betrouwbaar gebruik raden we je aan om over te stappen op een van de volgende browsers:

Firefox / Safari / Opera / Chrome / Internet Explorer 8+

Natuur & Wildleven

Er zijn veel plekken die ik graag nog eens zou willen bezoeken, maar toen de mogelijkheid voor het Olympus Wildlife Project (internationale fotografen, filmmakers en journalisten met de kans om naar de verre en ruige uithoeken van de wereld te reizen) zich aandiende, koos ik voor het schiereiland Kamtsjatka.
Samen met Krystian Bielatowicz reisde ik naar het Koerilenmeer, dat op 'slechts' 200 km afstand ligt van Petropavlovsk-Kamtsjatski, de hoofstad van Kamtsjatka.

Mijn eerste ontmoeting met een beer maakte een grote indruk op me, in het bijzonder omdat ik niet werd vergezeld door een inspecteur en ook geen wapen bij me had. Toen ik mijn tent uitkwam, viel mijn oog op een 'monster' dat vanuit het struikgewas onophoudelijk naar me keek en zich op slechts 12 meter afstand van me bevond. Het enige dat dit roofdier op afstand hield, was een draad van 5 millimeter dik die ik rond het kamp had gespannen. Gelukkig bleef de beer rustig, waardoor ik mijn M.Zuiko Digital ED 40-150mm F2.8 PRO-telezoomlens kon loskoppelen en een '300' kon pakken (M.Zuiko Digital ED 300mm F4.0 IS PRO). Ik begon foto's te maken van het dier, dat zijn kop van tijd tot tijd uit het struikgewas stak. Ondanks dat ik de beer niet in volle glorie kon fotograferen, had de foto van zijn kop, verstopt tussen de bladeren en beeldvullend, een unieke sfeer.




Aan het eind van de zomer trekken Pacifische zalmen door het Koerilenmeer. Tijdens deze periode verzamelen zich honderden beren op de oevers van de rivieren en meren. Dit is niet alleen een feest voor hen, maar ook voor elke fotograaf in de regio. Om dit fenomeen vast te leggen, heb ik zowel groothoeklenzen als telelenzen gebruikt. Ik heb de groothoeklens vooral gebruikt in de fotoval, hoewel ik me een paar keer zo dicht bij deze dieren bevond dat ik ze niet helemaal in het beeld kon passen.

Ik stopte mijn OM-D E-M1 Mark II-camera met een M.Zuiko Digital ED 12mm F2.0-lens in een speciale robuuste kunststofbehuizing en liet de sluiterknop los vanaf een veilige afstand via de wifi-verbinding van mijn smartphone. Dit is erg handig, omdat op het scherm van je smartphone precies het beeld van de camera wordt weergegeven. Bij de tweede ontspanmethode pas je de populaire bewegingsdetector toe die wordt gebruikt in alarmsystemen. Met slechts een paar kleine aanpassingen kun je ervoor zorgen dat de elektrische contactpunten contact maken wanneer er beweging wordt gedetecteerd. Het elektronische circuit wordt dan afgesloten en de sluiterknop wordt losgelaten.

Je hoeft dus alleen maar een fotoval te plaatsen en te wachten tot de beste foto ooit wordt genomen. Ik heb echter al verschillende situaties meegemaakt die aantonen dat dit slechts een theorie is. In een bepaalde situatie kwam een volwassen beer, die geïnteresseerd was in de val, erg dichtbij. Het volgende moment legde de beer zijn poot op de val en begon hij de behuizing om te duwen. Ik kon er alleen maar van dromen dat de behuizing werd omgedraaid met de opening en de lens richting de beer. Ik was aan het bedenken hoe ik de belichtingsparameters snel kon wijzigen om een goede foto te maken, maar de beer draaide de val natuurlijk zo dat ik alleen zand en water zag op het scherm van mijn smartphone. Vervolgens dobberde de behuizing met de camera en de voedingseenheid in het meer, terwijl hij langzaam volliep met water. Gelukkig heeft de apparatuur het overleefd en kon ik de hele set nog gebruiken.

We hebben slechts een klein percentage van onze foto's op afstand genomen. Krystian maakte hand-held video's en gebruikte ook een statief en een drone. Op hetzelfde moment maakte ik foto's met en zonder statief. Waarschijnlijk was het meest interessant voor ons om te aanschouwen hoe de beren zalm vingen. Jagen is een heel dynamische gebeurtenis. Daarom maakte ik gebruik van de continue opnamemodus, continue autofocus en telelenzen, voornamelijk de 40-150mm F2.8 PRO-zoomlens en de 300mm F4.0 IS PRO-lens.

De OM-D E-M1 Mark II heeft een groot buffergeheugen en geeft je de mogelijkheid om opnamen te maken met 15 fps als je de mechanische sluitermodus gebruikt. Op deze manier kon ik het volledige proces van het vangen van de zalm vastleggen, stap voor stap en heel nauwkeurig, zodat ik de momenten van bij het in het water springen tot de vissen eruit halen kon laten zien. Zoals gewoonlijk koos ik voor RAW + JPG.

Ik heb Pro Capture ook regelmatig gebruikt. Hierbij slaat de camera wat hij ziet op in het buffergeheugen voordat de ontspanknop volledig is ingedrukt. Als de ontspanknop half wordt ingedrukt, begint de camera opnamen in RAW + JPG in volledige resolutie op te slaan in het buffergeheugen met een opnamesnelheid tot 60 fps. Terwijl ik de beren bekeek die op de oever stonden, hield ik de ontspanknop half ingedrukt. Elke keer als een van de beren naar voren sprong om een vis te vangen, drukte ik de ontspanknop volledig in. Door op deze manier te fotograferen, kon ik de hele beweging vastleggen en de beste foto kiezen van de beer die in het water springt.

Persoonlijk vind ik het leuke aan natuurfotografie dat je bepaalde dingen op een totaal andere manier kunt laten zien. Daarom is een foto van een beer die in het water staat minder interessant dan wanneer je kleine details vastlegt. Alhoewel je in elke fotografiecursus zult leren dat je geen foto's bij tegenlicht moet maken, heb ik mijn favoriete foto van het Olympus Wildlife Project tegen de zon in genomen. De zon, de beer en ik stonden precies op één lijn. De scène is erg onderbelicht, wat zorgt voor een grafisch beeld. Donkere gedeeltes lopen over in verschillende tinten zwart en de enige belichte stukken in de foto zijn de weerspiegelingen in het water en de vacht van de beer die van achteren wordt verlicht.

Experimenteer en profiteer van het feit dat de digitale fotografie ons de mogelijkheid geeft om veel foto's in de openlucht te maken. Het is zonde om geen gebruik te maken van de continue opnamemodus, vooral als je houdt van dynamische natuurfotografie. We zijn vaak bang om toe te geven hoeveel foto's we hebben genomen tijdens een sessie of reis, maar in werkelijkheid maakt het voor toeschouwers of fotoredacteuren niet uit hoeveel foto's je hebt gemaakt om de 'perfecte' foto te krijgen. Het enige dat telt is dat jij een geweldige foto hebt genomen. Hoe meer ideeën en lef je hebt om te experimenteren, des te beter je foto's zullen worden. Zelfs als het grootste deel van de opnamen die je hebt gemaakt tijdens zulke experimenten in de prullenbak eindigt, leer je altijd iets nieuws en wordt je fotografiekennis verrijkt.

Schrijver & Fotograaf: Marcin Dobas

Foto-overzicht

Alle beelden zijn gemaakt met de volgende apparatuur