Mobile Version Hide

Je maakt waarschijnlijk gebruik van Internet Explorer 6. Deze browser is inmiddels verouderd.
Voor een veilig en betrouwbaar gebruik raden we je aan om over te stappen op een van de volgende browsers:

Firefox / Safari / Opera / Chrome / Internet Explorer 8+

Natuur & Wildleven

De nieuwe reeks F1.2 PRO-lenzen is speciaal ontworpen voor portret- en rapportagefotografie. Vooral de M.Zuiko Digital ED 45mm F1.2 PRO heeft zich al goed geprofileerd binnen de portretfotografie, met zijn beeldhoek en supersnelle diafragma van 1.2, maar vooral door zijn bijzonder zachte bokeh. Iedere fotograaf is vol lof over de overgang van scherp naar onscherp en de zachte achtergrond. Ik dacht dat deze lens misschien ook erg geschikt zou zijn voor natuurfotografie, vooral in de lente als alles begint te bloeien. Daarom wilde ik dit jaargetijde gebruiken om de verschillende functies van de lens te testen en binnen dit genre te experimenteren. Een vriend van mij die ook fotografeert en een Nikon gebruikt, zweert voor natuurfoto's bij de Walimex Pro 135 mm F2.0, vanwege de zachte bokeh die de foto's zeer karakteristiek maakt.

Daarom zijn we er een aantal keer samen op uit gegaan om onze verschillende effecten te vergelijken. Als je MFT gebruikt, is het belangrijk een kortere brandpuntsafstand te gebruiken voor dezelfde beeldhoek. Ook is het scherptediepte-effect minder groot.
Ik durf wel te zeggen dat de M.Zuiko Digital ED 45mm F1.2 PRO een vergelijkbare beeldhoek heeft als een kleinbeeldlens van 90 mm en dus de scherptediepte van een 45 mm-lens. Dit zorgt voor een verschil van ongeveer 2 f-stops, dus is de lens redelijk vergelijkbaar met de Walimex.
De zachte voor- en achtergrond zijn mooi en de extractie is voor de meeste situaties toereikend om planten te fotograferen.
De kortste scherpstelafstand is slechts 0,5 m, wat meer interessante mogelijkheden biedt. Het is ook belangrijk om te benoemen dat de scherptediepteverschillen van 2 f-stops bij 33% minder afstand compleet worden rechtgetrokken, vergeleken met het formaat van 35 mm. Dit is in het algemeen een voordeel van Olympus. De Sigma 85 mm F1.4 heeft bijvoorbeeld een kortste scherpstelafstand van 85 cm, waar de eerder genoemde Walimex een afstand van 80 cm heeft. Omdat dat meer dan 33% verschil is, zoals zojuist genoemd, zijn ze op het gebied van extractie vergelijkbaar.

Natuurlijk is het onmogelijk om identieke afbeeldingen te maken, maar het eeuwige argument dat je met MFT geen foto's kunt maken met zo'n geringe scherptediepte als met het 35 mm-formaat is simpelweg misleidend. Het vereist alleen een andere, creatieve benadering en de juiste lenzen.
Omdat de lens maar 410 g weegt en compact is ontworpen, is de OM-D E-M1 Mark II makkelijk te gebruiken en door de kantelbare display kunnen zelfs minder mobiele fotografen foto's maken dicht boven de grond. Ik hou echt van de vrijheid die het je geeft.
De lens zorgt voor geweldige scherpte en laat praktisch geen kleurfouten zien, net als alle andere lenzen van Olympus PRO. Vooral bij hele snelle lenzen liep ik vaak tegen langdurige chromatische aberraties aan. Dit gold voor alle merken waarmee ik heb gewerkt in een formaat van 35 mm, zelfs de PRO-merken. (Een paars-groene waas voor en na de spleetsluiter). Dit probleem kan, zoals bekend is, niet worden opgelost met software.

Door de coating is de lens stof- en spatwaterbestendig. Daardoor is deze ideaal voor gebruik in verschillende weersomstandigheden op velden, weiden of in bossen. U hoeft zich geen zorgen te maken deze set neer te zetten op een met douw bedekte weide.
Sinds ik dit soort tests doe, neem ik hem altijd in mijn rugzak mee op reis: het is een fantastisch hulpmiddel voor vele situaties, vooral voor subtiele beelden of dromerige omgevingen.

Schrijver & Fotograaf: Andreas Geh

Foto-overzicht

Alle beelden zijn gemaakt met de volgende apparatuur